zaterdag 9 april 2016

Verduidelijking,lapjes en natuurlijk waar zijn we mee bezig...;-)

Hier zijn we weer...heel wat maanden verder en met veel zin om weer te bloggen.
Niet dat ik geen blogs meer gelezen heb of gevolgd hoor maar eventjes een pauze genomen van alles.
Ondertussen is er al héél wat veranderd.
Ja,hoor.
Op persoonlijk vlak ...een algemene opleiding genoten,stage gedaan in een zaak (winkel), daar een Gibo gevolgd en ondertussen mag ik mij daar vaste werknemer noemen.
Waar ik best heel trots op ben.

Gaan werken is voor mij altijd een soort verademing geweest.Het moment dat je es wat anders beleeft en hoort...en zeker in een huis waar je mensjes met autisme lopen hebt en je eventjes eruit moet.
Dat zorgde veelal voor overmacht en dan moest je er zijn voor de ukjes en dat samen met werken is natuurlijk niet evident.
Wat dan weer maakte dat ik af en toe moest keuze's maken tussen het soort werk of uren enzv...
Maar altijd wist ik ...er is meer aan de hand...
Altijd al had ik hele erge periode's van echt depri te zijn...
Van toen ik al kind was...had ik soms zo'n intriest gevoel...
Maar wat niet te rijmen viel waren de super goeie momenten dan weer...van s'nacht in m'n boeken te zoeken naar wat zal ik nu naaien voor de kinderen en dan kreeg ik geniale ideeen...
Dan versloeg ik de hele wereld...was ik letterlijk lazarus en bruisde ik van energie .
Best lastig voor manlief die dat allemaal moet meebeleven...
Iedere keer dat ik een diepte inging was die erger dan de vorige put...en daaruit klimmen werd steeds moeilijker.
Nadien was ik altijd bang voor wat....de volgende keer....
Een goeie 6 jaar geleden ben ik volledig onderuit gegaan...
Ik hield zo van m'n job in de winkel maar voor de kinderen had ik die stopgezet omdat het niet te combineren viel met de zware problematiek met kind 2.
Als perfectionist had ik erg het gevoel gefaald te zijn in zowat alles...en toen viel ik in het diepste dal die ik al beleefd heb.
Met opname en veel begeleiding en steun van m'n lieve man en kinderen ging het stilaan beter...
Met kleine ups en veel downs...want uit zo'n diepte raak je niet zo snel.
Ondertussen werd het stilaan duidelijk dat ik niet zomaar een burn-out of depressie had ...
Neen...
Ik heb dus een bipolaire stoornis en heb daar nu de juiste medicatie voor (sinds een tijdje ).
M'n begeleidster van jobcentrum merkte m'n schommelingen op en daardoor (na bloedonderzoeken) is m'n medicatie nog verhoogd.
En dat nu goed zo...
(die medicatie voegt de stoffen toe die ik niet automatisch aanmaak zoals een ander)
Met heel veel dank en respect voor het eeuwige geduld van manlief en de meisjes...

Waarom schrijf ik nu dit alles?
Omdat ik dit wil verduidelijken naar anderen die terecht vinden dat ik wat raar ben (haha).
Maar weet dat dit niet echt de bedoeling is.
Dit is jammer genoeg wie ik ben.
Ik wil er geen schroom meer rond...de ene heeft dit de andere dat en ik bipolair...aanvaarden is de beste remedie,he...ergens voel ik me er ook beter bij want nu voel ik me minder bang voor m'n volgende dal.
Ergens koester ik veel hoop dat dit niet meer komen zal...Dat ik nu anders ben.Zelf herken ik meer de signalen...manlief merkt het meteen als ik hyper word ( want zo begint het,maar na zon komt regen,he)  . ;-)
Op het werk verloopt alles heel goed , heb fijne collega' s , haalbare uren en nog tijd voor m'n lapjesgekte...
Dus ja, beste mensen dit is dus ook een beetje typisch aan m'n stoornis die verzamelwoede,he...dat buitenzinnige...

Wat ik graag combineer met leuke hebbedingetjes...en ach zegt manlief...mag je nu die lapjes niet meer gebruiken?:-)
Een mooie mand gevonden ...en die lekker gevuld met leuke reeksen...waaronder de eerste die ik kocht ...Antique Fair...van Moda...

Dan nog een leuk rekje...
Met allemaal fat 16 lapjes...
Allemaal schoontjes die prijken op m'n kast en waarvan ik blij word als ik ernaar kijk...
De engeltjes van Bep...die zo passend zijn voor m'n meisjes...heb hun tekst wat passend gemaakt.
Bij Gobbelin (Brugge) bij Annick zijn we een hele schone aan het maken van Lynette Anderson...
En dankzij Annick kunnen we werken met de juiste stofjes die te koop waren in de winkel...
Ben al met wat blokken bezig want deze maand moeten we er 6 maken voor huiswerk...
Ik toon die later wel es...ja een stijkijzertje was hier wel op z'n plaats maar nu eventjes geen tijd want straks gaan werken,he...

5 opmerkingen:

Gea Loosman zei

Wat een heftig verhaal en wat fijn dat er nu duidelijkheid en hulp is.
Gelukkig houd je man van je zoals je bent en ook je dochters.
En ook heel fijn dat je er over kunt praten en een gelukkig leven op kunt bouwen.
Je lapjes versameling ziet er prachtig uit en ik begrijp goed dat je daar van kunt genieten!
Fijn weekend.
Groetjes Gea

Annelie zei

Wat ontzettend fijn dat er nu meer duidelijk is, en ik heb respect voor je openhartigheid hier. Geniet van je gezin (en je lapjesverzameling :) )

Nanske zei

Bedankt Gea en Annelie voor jullie reactie,
Veel groetjes,
Nanske.

Marnix zei

Super content dat we je weer horen en zien wat voor leuks je allemaal maakt
Heb weer een doel eens bij u langs komen op je blog
Je maakt mijn dag weer goed
Veeeeële groetjes

belinda zei

ha die Nanske,
heel veel respect voor je moedige getuigenis !! Met vallen en opstaan kom je er wel, mede dankzij de steun van alle lieve mensen rond je!
dikke knuffel, en tot volgende week
Belinda