Ja, hoor...op een maandag...
Dochterlief had voeding nodig voor Lord Olliver ...
Mama, gaan we es kijken naar de poezen of hondjes?
Och neen,he...meestal doe ik dit niet.
Waarom? Ik vind het steeds zo vreselijk om die lieverds daar zo te zien zitten,kijken...ben daar nooit goed van.
Er is gewoon een te groot overaanbod aan dieren en de mens doet maar ( kweken,kweken,kweken )... geld is een vieze zaak.
Ik kon nu eens geen weerstand bieden en voor ik het wist liep ik in een ruimte met allemaal pups in alle maten en kleuren die achter glas zaten.
Ik spreek over een 4 tal weken geleden en het was erg kou!!!!!!!!!!
Daar zat een nestje chihuahua's ...in een soort box onder een lamp.
3 van de 4 waren aan het spelen...eentje zat zo zielig zich zo dicht mogelijk onder de lamp te houden...het pupje kreeg een trap van de spelende rakkers en keek me zo zielig aan zo van...
och zie wat ze doen :-( .
We liepen verder en het pupje z'n oogjes bleven me volgen...zo echt van...laat me hier nu toch niet zitten...Het was zo'n schoon, lief kind en leek van manieren helemaal op m'n lieve jongen de'n Picognito!!!!!!!
Snap je nu waarom ik daar niet graag heen ga? Jakkes, een rotgevoel!
Ik werd als een magneet getrokken naar het kleintje maar...je kunt toch niet...
thuisgekomen was ik volledig afwezig en dacht aan dat kind dat daar zo koud had en bibberend onder die lamp zat...en onze lieve sloebers die zich wentelen voor de houtkachel.
Ook het picogehalte was zeer aantrekkelijk...het leek me een heel lief kind.
Pico is een hondje dat soms zeer somber ( haast depri is) ...enkel de warmte van een houtkachel of de stralende zon maakt hem happy.Zoals je hem hier ziet zonnebaden ;-)
Anders best een grote slaapkop.
En moest hij nu een speelmaatje hebben dan zou dit mogelijks goed zijn voor hem...want met olliver heeft hij geen band.Er zit geen enkel negatief kantje aan heel het diertje...zo braaf en lief hij is?
Wel een beetje lui ;-)...
Zelfs op een beurs in Nederland aangekomen zei een standhouder...
" Wat een lui hondje" en ik vond het niet zo leuk om te horen maar een waarheid als een koe!
De poes probeerd soms wel maar Picognito heeft geen zin in spelen.
Olliver berust erin en speelt met een doos vol kattespeeltjes...elke dag opnieuw keert hij alles ondersteboven...en speelt hij dat het een lust is.
De dinsdag was de winkel gesloten dus pas op woensdag konden we terug...
Ergens goed om es te overdenken en niet overhaast te werk te gaan maar anderzijds...lang genoeg om de hele tijd te denken aan dat kleine kind dat daar zo koud had...
Eenmaal woensdag...
Kom, geen gezever...anders komt het niet goed...wat als ze dan ook ergens slecht terecht komt?
Dat was de druppel en ik had geen woorden meer nodig...
Binnen en ja, hoor ze zaten er nog allemaal...
De verkoopster zei me dat ze van maandag pas uit quarantaine waren ( altijd als er nieuwe pups bijkomen...).
Gevraagd wat het was...een meisje of jongen en het was een meisje...ik had liever gehad dat het een mannetje was...daar de castratie minder zwaar is voor het diertje.
Terwijl dit voor een meisje wel zwaarder is...gezien bij Babbette ...( die het trouwens heel goed doet)
Maar ja , het moest haar zijn...ze had het gevraagd om bij ons te mogen komen en nu?
Zie haar liggen, bij liselotte...ze was al helemaal thuis........
Ondertussen ook al weer een mooi stukje gegroeid en ze is een zaaaliiggg kind...
Ze doet het supergoed met picognito die af en toe es een momentje speelt met z'n zusje.
Waar hij enorm veel deugd en plezier van heeft en ook Lord Olliver...die komt nu ruimschoots aan z'n trekken...
Thuline is een soort verbindingstuk tussen poes en hond en zorg voor een mooie verbinding...
Een onbevreesd lieve kind dat met haar halflang haar een echt meisje is...
De meisjes hebben nog een betere recentere foto zal die es vragen en posten.....
Ze is fantastisch ....Picognito was eerst bang...( de mallerd ) maar nu is hij zo blij en trots met z'n zusje) .
Nanske en de kindertjes !!!!!!!!!!!!!
