zaterdag 17 december 2016

En zoals beloofd...

Hier is hij dan ons D'Juleske.

Eerste foto is van toen hij hier 6 weken geleden aankwam...een pup van 3 maanden.
Een 10-12 kilo zwaar was hij toen...
Schoon manneke,he...



  Hier alweer een paar weekskes later...Hij groeit zo hard dat hij vergeet dat hij z'n kopje kan stoten onder de tafel...dus op zo'n moment heb ik terwijl ik een plakker op m'n vinger legde ...er maar eentje preventief op z'n kopke geplakt tegen dat hij nog es z'n kopke stootte...
En het is hem allemaal gelijk...de mallerd...hoe meer aandacht hij krijgt hoe liever hij het heeft.
Ik zeg het ...een echt schatje en past perfect bij de andere viervoeterkes...
Zeg niet graag diertjes want daar zijn ze te lief,fijn en aardig voor...die zijn onvoorwaardelijk,he...


Hier dan weer 2 foto's die eens goed gelukt zijn want daar hij zo helemaal zwart is lukt het niet altijd zo goed...om z'n snoetje te doen uitkomen...en weeral een beetje groter...




En dan hier op een van z'n favoriete kussens...Normaal schuif ik er 2 tegen elkaar aan maar hij speelt dat het een lieve lust is met knuffels en beentjes en dan krijg je plots een sleeping beauty zomaar ergens op een knuffelkussen.En ja, je ziet...dat word al een heel vlezig kind,he...
Hij is perfect van model maar groeit als kool.


En de kleintjes worden niet vergeten hoor....
Ze zijn zo ongelooflijk lief...
Zijn dat geen doetjes?
Thulientje en Picognito...de 2 gezworenen...kunnen die toch zitten lief doen en knuffelen met elkaar.
Dan krijgt Pico een grondige poetsbeurt van Thulientje...die Picootje echt het einde vind...
Dan voelt D'Jules zich wel wat achteruitgestoken van...
Laatst gaf hij Picognito een grote lik met heel z'n lange lap van een tong langs z'n kopje en Picootje keek van ...
Wat was me dat nu? n'en douche...hij was vast nat tot achter z'n oren...hij wist nu eventjes niet of hij er gelukkig mee moest zijn of niet ...helemaal beduusd was hij...hahaha



Ja, een heel gelukkige bende is het...
Nu snel wat gaan verder naaien aan m'n heksenlap...
Ben de Witches van Salem aan het naaien...
Veel werk maar word wel mooi...foto van internet...

Crabapple Hill’s  Mystery of the Salem Witches
Salem Quilt Guild Panel 1
Fijne zaterdag nog,groetjes...Nanske...

donderdag 15 december 2016

Prettige feestdagen...en de'n D'Jules...


Fijne feestdagen aan iedereen...en dit zijn mijn wensen... :-) Haha...


Daar ik oa met de Jules bezig ben  ( mysteriequilt van Veronique Requena.)

En ik het labradoodleke Jules allang in m'n koppeke had...
Zijn we op 2 november gezwicht voor een schatje ...tja van formaat...dus ruim 6 weken geleden.
Ook al zijn ons lieverdjes hier de hele tijd kleine ukjes...nu is er toch een flinkerd bijgekomen.Momenteel is hij 4 1/2 maand.
En we zijn er heel blij mee.
Een gitzwarte hoogglanzende labradorpup...
Aanvankelijk dacht ik aan de naam Balthazar...wat super bij hem paste...
Maar Jules is het toch maar geworden...Daar hij er echt eentje is en zo'n schoon koppeke heeft.
Wel in het Engels uitgesproken.
Dus meer 'DJules...

Maar het pluto gehalte is ook zeer hoog dus soms is het echt lachen geblazen...
Hij is zo'n beetje klungelig soms...
Maar o zo slim.Waarschijnlijk omdat hij best wel rustig van aard is.
En daar de kleintjes zo perfect zijn doet hij dit allemaal na.
Zo wacht hij al mooi het rijtje af om te drinken.
Geen plasjes of poep in huis en kijkt wat kreunend aan het schuifraam als hij buiten moet...is al de hele tijd een flinkerd.Ook niet na een lange nacht.
Met Picognito en Thulientje gaat dit best goed...
Picootje wil hij als speelmaatje...van Thulleke heeft hij al begrepen dat hij ze met rust moet laten...
Ook gaat ze hem gewoon de speeltjes afpikken en hij kijkt haar verdwaasd na...
Hij is al supergroot van formaat en ziet er fantastisch uit...
Foto's volgen nog.
Babbette is meteen veel kleiner geworden...grappig is dit.
Het is ook nog altijd zo'n zoeteke...
Ze word al wat ouder en de ene dag is de andere niet...
Tja, mag er niet aan denken...
Ergens dacht ik dat ze zelfs het eindejaar niet meer zou halen, zo'n slechte dagen heeft ze soms...
Ze kijkt je dan zo raar aan...

Ach wat ben ik toch fan van m'n diertjes en dankbaar dat manlief me er nog eentje liet bijnemen.
Manlief en dochterlief vinden 'Djules, Julius, Juultje, of Pluto gewoon het einde...;-)
Even geslaagd als de andere viervoeterkes.


En hier nog een tekstje om af te sluiten...
Des te meer geniet ik nu van m'n diertjes en gezin...Man,Liselotte en Amberke en Dylan.
Met onbegrip hoe dit alles toch komt...maar moet aanvaarden dat het nu zo is.